Antyterrorystka

 Najnowsza książka Anny Sakowicz "Czas goryczy" to ostatni tom "Jaśminowej sagi" opowiadającej o losach rodziny Jaśmińskich. W poprzednich częściach autorka przeniosła nas w czasy wojenne, które nie oszczędzały bohaterów. Możecie o nich poczytać we  wcześniejszych recenzjach .

  Rok temu w moje ręce trafiła książka  "Prosta sprawa"   Wojciecha Chmielarza. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora. Po lekturze wiedziałam, że sięgnę po inne powieści. W tym roku na rynku wydawniczym pojawił się "Dług honorowy".  Nie mogłam przegapić dalszych losów Bezimiennego. Byłam bardzo ciekawa jakie niespodzianki przygotował dla niego autor.

  Anna Sakowicz znana jest z tego, że w swoich powieściach porusza ważne, często niszowe tematy. Jej książki zostają w pamięci na długi czas. Dziś na tapetę biorę najnowsze dziecko autorki "Siła miłości".

  Historia pokazuje, że od wielu lat kobiety musiały o coś walczyć. Gdyby wszystko rozłożyć na czynniki pierwsze, wyjdzie, że była to walka na każdej płaszczyźnie życia. Możliwość pracy, uczestniczenia w życiu politycznym, decydowania o sobie... to tylko nieliczne punkty na tej mapie.

  Lata 90-te to czas, kiedy uczęszczałam do przedszkola i szkoły podstawowej. Był to okres beztroski, zabaw i poznawania świata- najpierw tego najbliższego, następnie przy pomocy prasy i telewizji- tego bardziej odległego. 

  Dorota Wójcik zadebiutowała w literackim świecie powieścią  "Cecylio, obudź się" . Minęło trochę czasu i na rynek wydawniczy trafiła jej druga książka "Bieg Anioła".  Autorka jest znana z luźnego podejścia do życia i czarnego humoru.  Czy jej drugie książkowe dziecko przypadło mi do gustu?

  Magdalena Witkiewicz jest znana jako specjalistka od szczęśliwych zakończeń. Sięgając po  jej książki możemy spodziewać się historii, które wzruszą, zdenerwują, pobudzą zmysły i na pewno zakończą się happy endem.  Autorka postanowiła spróbować swoich sił w nowym gatunku ( pisała wcześniej mocniejsze książki w duecie). Czy samodzielna podróż przyniosła oczekiwane efekty?

"Wilkołak"  jest trzecią częścią przygód Dawida Wolskiego- prywatnego detektywa.   Na pogrzebie swojego ojca, mężczyzna widzi Igę- miłość swojego życia. Kobieta od wielu lat nie żyje, a mecenas Wolski, jego ojciec wybronił jej zabójcę. Przeszłość wraca. Detektyw za wszelką cenę chce odkryć prawdę i odnaleźć ukochaną. 

"Grzeczna dziewczynka" Anny Sakowicz to słodko- gorzka opowieść o życiu. Osoby znające autorkę, obserwujące ją w mediach społecznościowych wiedzą, że opisuje swoje doświadczenia- życie pod jednym dachem z babcią, choroba mamy.

Kobiety- istoty, bez których świat zwyczajnie by nie istniał. To one wydają na świat nowych ludzi. Niestety w wielu krajach, kulturach są spychane na margines życia społecznego lub są z niego wykluczane. Wielu mężczyzn nie liczy się z ich zdaniem, twierdząc, że najważniejsza rola jaką pełnią to rola matki i pani domu.

Zimowy, grudniowy dzień. Przygotowania do świąt idą pełną parą. Ostatnie zakupy, potrawy... dla wielu ludzi ostatnie w ich życiu. Wybuch w krakowskiej galerii jest końcem dla jednych, zaś dla innych początkiem historii, która pozostawi po sobie jeszcze więcej ofiar.

"Czas gniewu" Anny Sakowicz to drugi tom Jaśminowej Sagi. O pierwszej części pisałam  w tym poście - była to najlepsza książka jaką przeczytałam w zeszłym roku. Czy dalsze losy rodziny Jaśmińskich również skradły moje serce?

Zbieg okoliczności może wiele w życiu zmienić- raz na lepsze, innym razem na gorsze. Nie zawsze mamy wpływ na przebieg wydarzeń...tak samo jak bohater książki "Drelich. Prosto w splot". Zawodowy złodziej, perfekcyjnie planujący swoje działania. Każdy kolejny ruch ma pod kontrolą, przewiduje co może się wydarzyć, jest przygotowany na wszystko. Czy na pewno?

O tym, że czytanie książek jest bardzo pożyteczną rozrywką nie muszę nikogo przekonywać. Jak pomóc najmłodszym zaprzyjaźnić się z tą formą spędzania czasu? Trafiają się dzieci, które nie chcą czytać/ słuchać czytania i już! Rodzice gimnastykują się, żeby przekonać swoje pociechy, że książka nie gryzie. Jest sporo publikacji ułatwiających zadanie, ale "Wykończ tę książkę" Keri Smith swoją formą wprowadza nowe, świeże spojrzenie na książki i to w jaki sposób się z nimi obchodzić.

  Anna Sakowicz to jedna z moich ulubionych autorek. Na każdą nową książkę czekam z ogromną niecierpliwością.   "Czas grzechu"  to jedna z najlepszych książek, które przeczytałam w zeszłym roku.  Czy "Zatrzymać czas" była równie dobrą lekturą?

Być może wstyd się do tego przyznać, ale do tej pory nie wiedziałam kim był i czym się zajmował Leopold Tyrmand. Nazwisko znałam, ale jakoś specjalnie nie zagłębiałam się w jego historię.  Można to również podpiąć pod słowa " człowiek uczy się przez całe życie".  Jak wiadomo, będę się upierać przy drugiej wersji ;)

 Okres wojenny i międzywojenny był trudnym czasem. Wiele cierpienia, śmierci , walka o wolność, strach o każdą kolejną minutę życia. Możemy to sobie wyobrazić. Tylko ludzie, którzy przeżyli te okropne wydarzenia mogą powiedzieć co tak naprawdę czuli. 

Wojciech Chmielarz ma na swoim koncie sporo napisanych książek. Do tej pory nie czytałam jeszcze żadnej powieści autora. Jest to moje pierwsze spotkanie z jego twórczością. "Prosta sprawa" powstała w czasie pandemii, jako opowiadanie w odcinkach, publikowanych w mediach społecznościowych autora. Doczekała się wydania książkowego i 14 października  pojawi się w księgarniach.

Jako wielka fanka kryminałów chciałabym spędzić choć jeden dzień z ludźmi prowadzącymi śledztwo. Jestem pewna, że osób takich jak ja znajdzie się więcej;) Taką możliwość ma Lu, bohaterka książki "Grand Metropolitan" Agnieszki Kruk.  

Przez dłuższy okres swojego życia nie zwracałam uwagi na coś takiego jak planowanie. Szłam na przysłowiowy żywioł i w efekcie wściekałam się, że o wielu rzeczach zapomniałam/ musiałam nadrabiać zaległości, a czasu jak zwykle brakowało. Zaczęłam nieśmiało planować najbliższe godziny i dni... Drugim ważnym aspektem był powrót do pracy, po długim okresie przerwy, jakim było urodzenie i wychowywanie dziecka. Nagle musiałam ogarniać trzy grafiki, żeby odebrać dziecko z przedszkola, żeby miało opiekę w momencie naszej pracy na drugą zmianę.  Gdybym tego wszystkiego nie zapisywała, na pewno mielibyśmy telefony z przedszkola, że dziecko nie zostało odebrane.  Bez kalendarza bym zginęła.